Nieuws: 01 Jun 2017

" alt="">

Ruzies en huilbuien, dit doet een slaaptekort met je emoties

Als je heel moe bent, krijg je een korter lontje. Of je gaat sneller huilen. Maar dat ligt natuurlijk niet aan jou, anderen reageren ook gewoon raar. Toch? Slaaponderzoekers kunnen steeds beter verklaren welke invloed een slaaptekort heeft op jouw emoties, en die van anderen

 

Het effect van moe zijn:
•Je herkent niet alle emoties van anderen.
•Als je emoties van anderen wel herkent, weet je niet hoe sterk die emoties zijn.
•Je herkent je eigen emoties niet altijd.
•Je ervaart je eigen emoties heftiger.
•Er zit geen rem op het uiten van je eigen emoties.

Als je een nacht hebt doorgehaald, herken je moeilijker of een ander blij of verdrietig is. En dat kan weer invloed hebben op hoe je met die ander communiceert. Dat blijkt uit recent onderzoek van de Amerikaanse Universiteit van Arizona.

Waarom huil je?

Emoties zoals woede, angst, walging en verrassing herkennen we beter met een slaaptekort. Dergelijke emoties zouden we namelijk nodig hebben om te overleven, ook al zijn we moe, verklaart hoofdonderzoeker William Killgore.

“Als iemand jou pijn wil doen, moet je dat ook met een slaapgebrek nog wel oppikken,” zegt hij. “Het is in een gevaarlijke situatie niet zo belangrijk om door te hebben of iemand verdrietig is, dus die emotie wordt waarschijnlijk het eerst aangetast als je moe bent.”

Wie slaat er nou een hele nacht over?

Bijna iedereen slaapt weleens te weinig, maar veel van dit soort onderzoeken gaan bewust uit van een ernstiger slaaptekort. Van der Helm: “Ze zijn veelal gericht op mensen die echt weinig slapen en die toch emotioneel moeten functioneren. Denk aan artsen of politieagenten die nachtdiensten draaien.”

Dit soort beroepen moeten juist de emoties van anderen goed kunnen inschatten, van patiënten, slachtoffers en verdachten bijvoorbeeld. “In gevoelige sectoren waarin goede communicatie heel belangrijk is, worden veel nachtdiensten gedraaid. Dat kan problemen geven.”

Dat kan wel van invloed zijn op je contact met anderen. “Misschien reageer je verkeerd op iemand, omdat je zijn emoties niet herkent. Of misschien kom je niet zo empathisch over. Je geliefde heeft dan steun nodig, en jij bent niet voldoende in staat om dat in te zien.”

Goh, je lijkt wel boos

Maar hé, je ziet dus wel dat je baas er niet om kon lachen toen je hem beledigde. Alleen snap je echt niet dat je nu op het matje wordt geroepen. Zo erg was het niet. Nou, ook als we emoties wél goed herkennen, zijn we met een slaapgebrek niet altijd goed in staat om in te schatten hoe sterk die emotie is. Dus we zien dat iemand boos is, maar zien niet hoe boos hij is.

Dat blijkt uit het promotieonderzoek van de Nederlandse slaapdeskundige Els van der Helm. “Deelnemers kregen emoties te zien die van neutraal naar sterker gingen. Ze moesten aangeven hoe sterk een emotie was. Na een nacht weinig slaap, bleken mensen minder goed te kunnen inschatten hoe sterk een emotie als woede of blijdschap is”, legt ze uit. “Mensen schatten woede te laag in.”

Bij de emotie verdriet gaat dit niet op. Als mensen die emotie herkennen, herkennen ze ook hoe sterk die is, ongeacht hoe moe ze zijn. Al is er met een slaaptekort dus wel het risico dat je überhaupt niet herkent dat iemand verdrietig is.

Ik chagrijnig? Welnee!

Is je baas net boos geworden, krijg je ook nog een appje van je geliefde: of je even op wil houden met je als een hork te gedragen, omdat je anders de nacht op de bank doorbrengt. Waar hebben ze het over?! “Mensen die te weinig slapen, herkennen ook hun eigen emoties niet goed, tonen weer andere onderzoeken aan”, zegt Van der Helm.

Bovendien reageren we als we moe zijn sneller emotioneel, dus we reageren eerder boos of gekwetst. “In je hersenen is de prefrontale cortex het gevoeligst voor slaaptekort. Maar dat deel zet normaal gesproken een rem op je emoties, zodat je nog even nadenkt voordat je reageert. Als je moe bent, werkt je emotionele centrum heel sterk, terwijl de rem daarop dus verdwijnt.”

Proefkonijnen zonder slaap

In het Amerikaanse onderzoek moesten 54 deelnemers – een gebruikelijk aantal – meerdere foto’s bekijken van mannelijke gezichten. Elk gezicht liet een mix van twee verschillende emoties zien. De proefkonijnen moesten aangeven welke emotie overheerste. Dat moesten ze een paar keer doen: een keer nadat ze een nacht wakker waren gebleven, en een keer als ze waren bijgeslapen.

Als een gezicht heel duidelijk blijdschap of verdriet toonde, zoals een grijns of tranen, konden deelnemers dat nog wel herkennen. Maar als de emoties iets subtieler waren, herkenden deelnemers met een slaapgebrek dat ineens niet meer. De verschillen waren niet wereldschokkend, maar kunnen wel een grote impact hebben op sociale interacties, zegt Killgore.

Bron: rtlnieuws